همگی ما زمانی که بچه بوده ایم گریه کرده ایم. اما اکنون اکثر ما به عنوان یک بزرگسال جلوی اشک خود را می گیریم. چرا که احساس می کنیم گریه کردن نشانه ای از ضعف و یا شرمندگی ماست. اما آیا واقعا اینطور است؟

گریه کردن برای بسیاری از انسان ها روشی برای تخلیه ناراحتی و غم است. گاهی بیرون ریختن هیجانات و گریه کردن به اندازه یک نسخه پزشکی می تواند موثر باشد. تا جایی که روانشناسان معتقدند که ما انسان ها با جلوگیری از اشک ریختن به خودمان صدمه می زنیم. در فرهنگ ها و افراد مختلف واکنش ها به عمل گریه کردن متفاوت است و برداشت های مختلفی از آن می کنند. عده ای خیلی راحت گریه می کنند و عده ای آخرین بار که گریه کرده اند را به یاد نمی آورند. در این مقاله درباره جوانب مختلف گریه کردن بحث خواهیم کرد.

گریه کردن چیست؟
گریه کردن یک نوع واکنش رفتاری، هیجانی و عاطفی نسبت به تحریکاتی مانند درد، غم، شادی، شی بیرونی و یا واکنش طبیعی بدن است. گریه به عنوان یک واکنش احساسی فقط در انسان وجود دارد و بعضی از حیوانات مثل فیل ها یا تمساح ها که گاهی اشک از چشمانشان جاری می شود صرفا واکنش های طبیعی و بیولوژیک نسبت به محیط بیرونی است. گریه کردن و اشک ریختن دو مفهوم جدا از هم هستند. گریه کردن عملی است که از حالات و واکنش های درونی تاثیر می پذیرد ولی اشک ریختن اتفاقی وابسته به گریه کردن نیست و ممکن است حتی وقتی گریه نمی کنیم از چشمان ما اشک جاری شود.

گریه در زنان و مردان
قبل از دوران بلوغ معمولا میزان گریه در دختران و پسران برابر است اما بعد از بلوغ با ترشح هورمون پرولاکتین که در تولید اشک تاثیر دارد، باعث گریه بیشتر در زنان می شود. طبق تحقیقات، زنان حدود 5 برابر بیشتر از مردان گریه می کنند، گریه های آنها معمولا پر سر و صدا و با اشک های فراوان است اما گریه کردن در مردان معمولا آرام و بدون صدا با اندکی اشک گریه می کنند. دلایل گریه کردن در زنان معمولا پس از مشاجره با دیگران و احساس بی کفایتی و بی توجهی است. اما مردان بیشتر پس از احساسات مثبت اشک می ریزند.

یکی دیگر از دلایل گریه بیشتر در زنان، بزرگتر بودن غده های تولید اشک در زنان باشد. همچنین از نظر مسائل فرهنگی در اکثر جوامع گریه زنان پذیرفته شده تر است و این عامل می تواند گریه کردن را برای آنها آسان تر کند.

محققان دریافته‌اند که گریه کردن می‌تواند برای حفظ سلامت جسم و روان فایده داشته باشد. این فوائد با اولین گریه نوزاد در زمان تولد شروع می‌شود و آثار آن بر سلامت، برای بزرگسالان نیز دیده شده است:
کمک به تنفس نوزاد
اولین گریه نوزاد به هنگام تولد بسیار مهم است. نوزاد داخل رحم اکسیژن مورد نیاز را از بند ناف دریافت می‌کند و به محض تولد، بدن فرآیند تنفس را به تنهایی انجام می‌دهد. در حقیقت اولین گریه به ریه‌های نوزاد کمک می‌کند تا با زندگی در جهان خارج از رحم سازگار شود.
کمک به رهایی از غم و اندوه
گریه کردن در زمان غم داشتن و اندوهگین بودن مهم است و به فرد کمک می‌کند تا با واقعیت روبرو شده و از دست دادن اعضای خانواده یا دوست خود را راحت‌تر بپذیرد.


روی هورمون ها تأثیر می گذارد

عمل گریه کردن سطح هورمون های اندورفین را افزایش می دهد. این هورمون های طبیعی بدن شادی آور و آرامش بخش هستند. بنابراین گریه کردن فشار را کم کرده و احساس بهتری ایجاد می کند. احتمالا به همین دلیل است که گاهی می خواهیم با تماشای یک فیلم غم انگیز گریه کنیم. به علاوه طی تحقیقی مشاهده شد سطح اکسی توسین یا همان هورمون عشق در بدن مادران با دیدن یا شنیدن گریه ی یک کودک افزایش پیدا می کرد.



کاهش فشار خون

فشار خون بالا می‌تواند منجر به چندین مشکل جدی برای سلامتی مانند سکته مغزی و قلبی، نارمحققان دریافته‌اند که گریه کردن می‌تواند برای حفظ سلامت جسم و روان فایده داشته باشد. این فوائد با اولین گریه نوزاد در زمان تولد شروع می‌شود و آثار آن بر سلامت، برای بزرگسالان نیز دیده شده.سایی قلبی، زوال عقل و حتی نارسایی کلیه شود. اما بر طبق چندین مطالعه، گریه نه تنها فشار خون را پایین می‌آورد و آن را کنترل می‌کند، بلکه همچنین یک گریه شدید می‌تواند نبض را هم تنظیم کند.


سموم بدن را دفع می کند
طبق تحقیقات شیمیدانی به نام ویلیام فری، اشک ها به دفع سموم بدن کمک می کنند. فری اشک های حاصل از تحریک چشم ها (مثل بریدن پیاز) را با اشک های عاطفی مقایسه کرد و متوجه تفاوت های شیمایی آن ها شد که احتمالا ناشی از تأثیرات اضطراب بر بدن است. البته پژوهش های فری کافی نبوده و هنوز به تحقیقات بیشتری در این خصوص نیاز است.


جلوگیری از تجمع سموم
سه نوع مختلف اشک وجود دارد که شامل اشک‌ غیرارادی، ‌اشک مداوم و اشک احساسی می‌شود. اشک‌های غیرارادی چشم‌ها را از آلودگی‌هایی همچون دود و غبار پاک می‌کند. اشک‌های مداوم چشم‌ها را نرم کرده و آن‌ها را در برابر عفونت‌ها حفظ می‌کند. اشک‌های احساسی هم فوائد بسیاری برای سلامتی دارند. درحالیکه اشک‌های مداوم حاوی ۹۸ درصد آب است اشک‌های احساسی حاوی هورمون‌های استرس و دیگر مواد سمی است.

اشک‌هایی که هنگام گریه از چشمان شما جاری می‌شوند، می‌توانند زوائد و سمومی مانند دود و گرد و غبار را از چشم‌ها پاک کنند. این دفع سموم به کاهش سطح کورتیزول در بدن کمک می‌کند و در نتیجه حالت خفیف تری از التهاب و استرس را ایجاد می‌کند؛ بنابراین چندان تعجب آور نیست که ما اغلب احساس می‌کنیم که بعد از کریه کردن اندکی سبک تر شده ایم.


خاصیت خودتسکین دهندگی
گریه کردن یکی از بهترین مکانیزم‌ها برای خود تسکین دهندگی است. بررسی‌ها نشان می‌دهد گریه کردن سیستم عصبی پاراسمپاتیک را فعال کرده که به آرام شدن بدن کمک می‌کند.


افزایش تمرکز
اگر اخیراً احساس اضطراب و تحریک پذیری می‌کنید، باید بدانید که پاسخ قطعی برای دلیل بروز این حالت در شما وجود ندارد. نوسانات روحی می‌تواند به دلایل مختلفی رخ دهند. یکی از این دلایل تجمع منگنز در بدن است.

وقتی گریه می‌کنیم، منگنز اضافی به همراه اشک‌ها از بدن خارج می‌شوند. این امر تجمع این ماده را در بدن کاهش می‌دهد و در نتیجه باعث می‌شود احساس آرامش و تمرکز بیشتری کنید.


کاهش احساس درد
وقتی دچار درد جسمی می‌شویم، این درد اغلب به طور غیر ارادی با چند قطره اشک از بین می‌روند. در واقع اشک ریختن به نوعی یک راهکار بدن برای کاهش احساس درد است. تحقیقات نشان داده است که علاوه بر تسکین دهنده بودن، اشک ریختن‌های عاطفی، موجب آزادشدن هورمون های اکسی توسین و اندورفین می شود. این مواد شیمیایی باعث می‌شوند افراد احساس خوبی داشته باشند و همچنین درد جسمی و عاطفی را کمتر احساس کنند.

کمک به خواب آسوده تر
یافته‌های محققان نشان داده است که گریه می تواند به نوزادان برای داشتن خواب بهتر کمک کند. اینکه گریه همین اثر را بر بزرگسالان دارد یا خیر در دست تحقیق است اما آنچه بدیهی است، اثرات مفید آن در بهبود شرایط روحی، تسکین درد و ایجاد آرامش برای داشتن خوابی بهتر و راحت‌تر است.

مبارزه با باکتری ها
گریه به از بین بردن باکتری ها کمک می کند و چشمها را تمیز نگه می دارد. اشک حاوی ماده ای به نام لیزوزیم است. این آنزیم در آب دهان هم وجود دارد و می تواند با شکستن دیواره برخی باکتری ها آنها را نابود کند. طبق نتایج تحقیقات محققان مشخص شده است که لیزوزیم خواص آنتی میکروبی قوی دارد و می تواند در کاهش ریسک ابتلا به سیاه زخم هم موثر باشد.

کاهش اضطراب
احتمالا یکی از مزایای گریه کردن کمک به کم شدن فشار فیزیکی ناشی از احساس ناراحتی است. از قرار معلوم عمل گریه کردن درست بعد از به اوج رسیدن انگیختگی روانی آغاز می شود و به بدن کمک می کند تا به تعادل حیاتی خود بازگردد. به عبارت دیگر، عمل گریه کردن بعد از یک حالت انگیختگی رخ می دهد و بدن را به حالت آرامش می رساند.

منگنز بدن را کاهش می دهد
گریه کردن میزان منگنز بدن را کم می کند. منگنز عنصری است که روی خلق و خو تاثیر می گذارد. مشاهده شده است که مقدار بیش از حد منگنز در بدن می تواند بر روی خلق و خوی تاثیر منفی بگذارد که این حالت به اشکال عصبی و اختلالات احساسی یا روانی بروز می کند. از آنجایی که غلظت منگنز در اشک سی برابر غلظت آن در خون است، عمل گریه می تواند به کاهش سطح منگنز منجر شده و تاثیر مثبتی بر خلق و خوی داشته باشد.

افزایش روحیه

طبق تحقیقات، اگر گریه کردن باعث کم شدن اضطراب شود، به بهبود روحیه کمک می کند. علاوه بر این، واکنش اطرافیان به گریه ی ما، تأثیر زیادی در احساس ما بعد از گریه کردن دارد. اگر آن ها ناراحتی تان را درک و به شما کمک کنند، احتمال آنکه احساس بهتری داشته باشید بیشتر از زمانی است که تمسخرتان کنند و شما احساس خجالت کنید. در بسیاری از موارد احساس بهتری که بعد از گریه به وجود می آید درنتیجه ی حمایت عاطفی و دلداری دیگران است.

بینایی‌تان را بهبود می‌بخشید

آیا تا به حال شده که پس از یک روز طولانی کاری به خانه برشد و متوجه شوید که دیدتان اندکی تار شده است؟ در طی روز، غشاهای چشم شما با از دست دادن آب، خشک می‌شود که این سبب می‌شود شما توانایی متمرکز کردن چشمتان را از دست بدهید. گریستن، این غشاها را مرطوب می‌سازد که به احیای کارایی کلی چشمتان می‌انجامد. ۱۳ فایده گریه کردن (اشک ریختن) برای سلامت بدن را میدانید ؟

ارتباطات را بهبود می‌بخشید
اگر یکی از نزدیکان شما، شروع به گریستن کند، شما به صورتی غریزی متوجه می‌شوید که مشکلی در کار است. برای چنین ارتباطی، ضرورتی ندارد که از واژه‌ها استفاده کنیم. گریه می‌تواند گونه‌ای از حرف زدن هم باشد، ممکن است شخصی وانمود کند که حالش خوب است ولی گریه‌اش روشن می‌سازد که او آزرده است.
گریستن هم با برداشت عینی و هم با برداشت استعاره ای، می‌تواند دریچه‌ها را به سوی احساسات و اندیشه شخص بگشاید و می‌تواند عامل تسریع کننده‌ای برای گفت‌وگوهایی عمیق و بسیار ضروری میان دوستان و شریکان زندگی باشد.

وقتی از طریق اشک هایمان با دیگران ارتباط برقرار می کنیم، در واقع آسیب پذیری خود را نشان می دهیم. این مسأله در حضور افراد حمایتگر می تواند باعث افزایش احساس پیوند و اتصال شود. چون شما آنقدر به آن شخص اعتماد دارید که در حضور او گریه کنید. بنابراین گریه کردن این پیام را می رساند که ما به کسی احساس نزدیکی می کنیم و این مسأله می تواند واکنش همدلانه و ارتباط عاطفی را تقویت کند. چون ما دوست نداریم ضعف خود را به غریبه ها نشان دهیم، سعی می کنیم جلوی آن ها گریه نکنیم و اشک هایمان را برای نزدیک ترین افراد زندگی مان نگه می داریم.

برای تخلیه فشارها در خلوت انجام می شود
گریه کردن شیوه بسیار مهمی برای برقراری ارتباط است پس چرا بسیاری از اوقات در تنهایی گریه می کنیم؟ احتمالا به دلیل آنکه بعد از یک روز شلوغ یا پراسترس، بالاخره می توانید با افکارتان تنها باشید و بدن خود را به حالت آرامش بازگردانید. به علاوه، گریه کردن در تنهایی می تواند برای ارتباط گرفتن با جهان ماورا باشد. در اغلب موارد افرادی که در خلوت خود گریه می کنند هم در واقع به دنبال کمک هستند مثل درخواست کمک از خداوند.

گاهی حالتان را بدتر می کند
گریه کردن در زمان و مکان نامناسب یا در حضور کسانی که واکنش منفی ای به گریه شما دارند، قطعا حال تان را بدتر می کند.
گریه کردن در کنار افراد نزدیک و حمایتگر مفید است اما در محل کار مناسب نیست. به علاوه، گریه کردن در دراز مدت حال ما را بهتر می کند اما ممکن است اثرات آنی این کار روحیه را بدتر کند. طی تحقیقی، شرکت کنندگان پژوهش بلافاصله بعد از تماشای یک فیلم غم انگیز، حال بدی داشتند اما ۲۰ و به ویژه ۹۰ دقیقه بعد از آن، روحیه خود را بهتر از زمان پیش از تماشای فیلم گزارش کردند.

مضرات گریه و دلایل گریه زیاد
سرکوب کردن گریه باعث تخلیه نشدن هیجانات است و ممکن است اثرات مخرب شخصیتی مانند پرخاشگری را به همراه داشته باشد. بنابراین همیشه تلاش کنید نسبت به گریه کردن آسان گیر باشید و تحت تاثیر شرایط و هنجار ها سعی در سرکوب آن نداشته باشید.
 
مرجع: میگنا